De gele schrijver (geelgors)
Dit is een vogelsoort die in West-Brabant zijn mooie zang liet horen vanuit de vele heggen en houtwallen langs akkerranden, die er rijk aanwezig waren in het verleden. Hier in de streek noemde men hem de gele schrijver omdat hij helemaal geel is, en zijn eieren zijn beschreven met hele fijn lijntjes. Na de tweede wereldoorlog zijn door de grootschalige landinrichtingen veel heggen en houtopstanden verloren gegaan. Mooie geelgors gebieden treft men nog aan rondom Baarle Nassau en Chaam. Ondanks het verlies van deze leefplekken lijkt de populatie van de geelgors zich in Nederland in nieuwe natuurontwikkelings gebieden licht te herstellen.

De  groeps excursies zijn naar de volgende gebieden

• Oude Buisse Hei,
  landgoed gelegen bij Achtmaal, De schilder Ronald en Henriëtte Holst hebben dit gebied in 1945 geschonken aan natuurmonumenten. Het is een gevarieerd gebied met bossen lanen, open plekken, akkers, weiden, vennen, en heide.
• Pannenhoef,
  Een zeer interessant natuurgebied, ten zuiden van Sprundel, waar men al vele jaren werkt aan het herstel van vennen en vochtige heide vegetatie's.
• de Moeren,
  partculier landgoed, gelegen langs de weg tussen Rucphen en Zundert, dit landgoed herbergt veel oude munumentale gebouwen en is rijk aan natuur.
• De Hazemeren,
  eigendom van het Brabantslandschap, gelegen aan de rand van Abdy Maria Toevlucht in Zundert, dit is een bosrijke omgeving met landbouwgronden en enkele vennen.
• Rucphense bossen en heide,
  gelegen tussen Rucphen en Roosendaal, een open heidegebied met stuifduinen en naaldbossen.
• Kortenhoeff,
  gelegen bij Huijbergen. Vanaf 1980 is men hier bezig met begrazings beheer. dit gebeurt met paarden geiten, koeien en schapen. Dit is het oudste begrazingsexperiment van Nederland.
• Wouwse plantage,
  een schitterend landgoed ten oosten van de weg Huijbergen en Wouw waar veel te genieten valt van landgoed elementen, stuifduinen, lanen en bossen.
• Lievensberg,
  gelegen bij Bergen Op Zoom. In dit gebied ligt centraal een mooi stuifduin complex.
• Tachtig Bunder,
  Dit mooie landgoed vindt men langs de weg tussen Zundert en Rucphen.
  Het is er nog altijd als vroeger jaren kleinschalig van opbouw met weiden, houtwallen, naaldhout, gemengd bos, en een parkachtig centrum.
  (Een zeer bekende landmaat was het bunder. Het woord is via het Frans uit het middeleeuws-Latijnse bonnarium voortgekomen. Als oude oppervlaktemaat was het bunder alleen in delen van Noord-Brabant en Limburg in gebruik.)
• De Kalmhoutse hei,
  De Kalmthoutse Heide is een natuurgebied in de Belgische provincie Antwerpen, nabij het dorp Kalmthout en de Nederlandse grens. Het gebied bestaat voornamelijk uit heide met vennen, zandverstuivingen en dennenbos. Grenspark 'De Kalmthoutse Zoom' is een grensoverschrijdend natuurgebied dat verschillende biotopen herbergt. Het landschap wordt er vooral bepaald door de paarse heide.
• Hondsdonk,
  Ulvenhout - Landgoed Hondsdonk, rond de Hondsdonkseweg, maakt deel uit van de buurtschap Rakens. Het gebied is 285 hectare groot. Het is particulier bezit.
  “Landgoed dat uit landbouwgronden en veel naald- en loofbos bestaat. Het op de zandgrond aangelegde landgoed wordt doorsneden door beken. In de dalen zijn interessante planten te vinden. Ook zijn er enkele stukjes dichtgegroeide heide en een fraaie bosvijver”
• Strijbeekse hei,
  De Strijbeekse Heide is een bos-, heide- en vennengebied NO van Strijbeek, 8 km ZO van Breda. Oppervlakte ca. 600 ha. Het gebied wordt beheerd door Staatsbosbeheer.
  Het gebied is 200 ha groot en bestaat uit vennen, natte heide en grove dennenbossen. Een eeuw geleden was het gebeid nog een enorm grote paarse vlakte met vennetjes, poelen en natte plekken.
  Het gebied is lang aan haar lot overgelaten en het was verdroogd en van de oorspronkelijke heideterreinen was niet veel meer te zien. Door deze maatregelen komt de oorspronkelijke flora en fauna weer langzaam terug. We vinden er dan nu ook weer volop dop- en struikheide en ook de klokjesgentiaan.
• Het Merkske
  Het Merkske is een bijzondere beek,het volgt nog altijd zijn oorspronkelijke kronkelloop en is waarschijnlijk de enige beek in Brabant die niet verbreed, verdiept en rechtgetrokken is. Het Merkske heeft zijn karakter van omstreeks 1840 behouden.
• Daarnaast zijn er op verzoek en in overleg nog een aantal andere lokaties mogelijk.